Σίλβα: Ένας ασυγκράτητος (και ζαβολιάρης) γυρολόγος! Η περίπτωση του Σαντιάγκο Μάρτιν Σίλβα Ολιβέρα είναι, όντως, ξεχωριστή. Όχι επειδή είναι ο μοναδικός 41+ παίκτης στον κόσμο που εξακολουθεί να θέλει να παίζει. Αλλά επειδή ο συγκεκριμένος… το καταφέρνει. (Όχι πάντοτε τίμια όμως…)

Ο Σίλβα γεννήθηκε στις 9 Δεκεμβρίου του 1980, στο Μοντεβιδέο. Στα 18 του πρωτοέπαιξε επαγγελματικά στην Σεντράλ Εσπανιόλ της πόλης του. Με ύψος 1μ83 και πολύ δυνατός, γρήγορα τον πρόσεξαν κι άλλες ομάδες της πρωτεύουσας. Τη σεζόν 1999-2000 παίζει για τη Ρίβερ Πλέιτ -του Μοντεβιδέο. Και την επόμενη χρονιά για τη Ντεφενσόρ Σπόρτινγκ.

Τα πήγαινε-έλα στην Αργεντινή και η Ευρώπη…

Και μετά… αρχίζουν τα ατέλειωτα πήγαιν’ – έλα. Περνάει ένα εξάμηνο στην Κορίνθιανς, στη Βραζιλία. Γυρίζει για τη Νασιονάλ της πατρίδας του. Κερδίζει το πρωτάθλημα μαζί της. Ξαναγυρίζει στη Ρίβερ Πλέιτ Μοντεβιδέο.

Φεύγει για Ευρώπη. Κάνει μια χρονιά, 2003-4 στη γερμανική Κότμπους. Την επόμενη την περνάει στην Πορτογαλία, με τη Μπέιρα Μαρ. Έχει εν τω μεταξύ κερδίσει το προσωνύμιο “Το Τανκ”. Επιστρέφει στη Λατινική Αμερική και παίζει ένα 6μηνο με τη Νιούελς Ολντ Μπόις. Γυρίζει στη Σεντράλ. Ξαναφεύγει για Χιμνάσια Λα Πλάτα, στην Αργεντινή.

Ζαβολιά Νο1 -αν και όχι μόνο δική του…

Εκεί σημειώνεται η πρώτη του ζαβολιά -όχι όλη δική του, ωστόσο. Τρία χρόνια μετά το πέρασμά του από τη Χιμνάσια, παραδέχεται ένα σικέ ματς. Συγκεκριμένα, ότι, υπό την πίεση των χούλιγκαν της ομάδας, η Χιμνάσια είχε κάτσει να χάσει άνετα από τη Μπόκα Τζούνιορς, προκειμένου να μην αποκτήσει προβάσισμα για την Απερτούρα η μισητή “αιώνια” αντίπαλος Εστουντιάντες ντε λα Πλάτα.

Ο γυρολόγος Σίλβα δεν έχει σταματημό. Περνάει δυο χρονιές (σπάνιο στην καριέρα του) στη Βελέζ Σάρσφιλντ. Το 2009 δίνεται δανεικός στη Μπάνφιλντ. Με 22 γκολ σε 35 ματς τη βοθά να κατακτήσει τον πρώτο της τίτλο στη μεγάλη κατηγορία. Κερδίζει και το χρυσό παπούτσι της σεζόν.

Τίτλος με τη Βελέζ και ένα ταξίδι ακόμη στην Ευρώπη

Επιστρέφει στη Βελέζ και μαζί της κερδίζει άλλο ένα πρωτάθλημα, Ξεκινά και τη σεζόν 2011-12 μαζί της. Αλλά στις 23 Αυγούστου η Φιορεντίνα τον καλεί. Πηγαίνει στην Ιταλία με τα ίδια λεφτά που θα του έδινε η Βελέζ για να ανανεώσει. Δεν πιάνει εκεί. Η Ευρώπη δεν του πάει. Δε θα ξαναγυρίσει ποτέ στην ήπειρό μας.

Αλλά δε θα σταματήσει και να… τριγυρίζει σε ομάδες. Μετά τη Φιορεντίνα, έρχεται η Μπόκα Τζούνιορς. Πρωταγωνιστεί, παίρνει μαζί της δύο Κύπελλα και φτάνει ως τον τελικό του Λιμπερταδόρες -όπου όμως χάνει 2-0 από την Κορίνθιανς.

Ακολουθεί μια διετία στη Λανούς, με την οποία ο Σίλβα κατακτά  το Κόπα Σουνταμερικάνα. Και στη Λανούς είναι καλός, Αλλά και στις προηγούμενες ομάδες του, με εξαίρεση τη Φιορεντίνα έχει γεμάτες χρονιές και καλά ποσοστά σκοραρίσματος. Είναι, όμως, πια, στα 35. Δεν πτοείται.

Δεύτερη ζαβολιά με Χιμνάσια -όλη δική του…

Παίζει για την Άρσεναλ ντε Σαραντί, γυρίζει στη Μπάνφιλντ. Και μετά παίζει σε Ουνιβερσιδάδ Κατόλικα, Ταγέρες, Χιμνάσια Λα Πλάτα (παλιά αγάπη) και Αρχεντίνος Τζούνιορς. Είναι πια 40 χρονών. Κι εδώ έρχεται η δεύτερη ζαβολιά. Όσο παίζει στην Αρχεντίνος, δείγμα του σε έλεγχο ντόπινγκ που είχε ληφθεί όσο ήταν στη Χιμνάσια βρίσκεται θετικό σε τεστοστερόνη. Τιμωρείται με αποκλεισμό ως τον Απρίλιο του 2021.

Στα 41 του και κάτι ημερών σήμερα, επιστρέφει στα γήπεδα με τη φανέλα της Αλντοσίβι. Η ομάδα παίζει στην 1η κατηγορία. Και η φανέλα της θα είναι είναι η, συνολικά 19η διαφορετική που φορά στην καριέρα του! Χαρά στο κουράγιο του και να τα πενηνταρίσει στα γήπεδα, ευχόμαστε. Αλλά… χωρίς “βοήθεια” πάλι, ναι;