Ο Γιόχαν Κρόιφ δεν ήταν μόνο τεράστιος ποδοσφαιριστής, αλλά και ένας προπονητής που έφερε την επανάσταση στο σύγχρονο ποδόσφαιρο. Η δουλειά του στην Μπαρτσελόνα θα μνημονεύεται για πολλες γενιές. Και υπάρχουν πολλες ιστορίες από εκείνη την εποχή, αλλά μια από τις πιο χαρακτηριστικές είναι με πρωταγωνιστές του Κρόιφ, Στόιτσκοφ και Ρομάριο.

Μιλάμε πραγματικά για μία Dream Team όχι μόνο στα χαρτιά, αλλά και μέσα στο χορτάρι. Μία ομάδα που έπαιξε μοντέρνο ποδόσφαιρο για την εποχή, υπεροχής και κυριαρχίας, ελέγχου της μπάλας και με γρήγορο passing game.

Δεν ήταν εύκολο το ολοκληρωτικό ποδόσφαιρο που έπαιξε η Μπαρτσελόνα να εφαρμοστεί στο χορτάρι από τη μία στιγμή στην άλλη. Εν πρώτοις ο Κρόιφ έπρεπε να επιβληθεί σε όλους αυτούς τους σταρ που είχε μαζέψει στην ομάδα. Μην ξεχνάτε πως δεν ήταν ο ποδοσφαιριστής Κρόιφ που τον προσκύναγαν σε κάθε του βήμα. Ήταν πλέον προπονητής που έπρεπε να αποδείξει ότι ήταν εξίσου καλός για να κερδίσει τον σεβασμό από τα αστέρια της ομάδας του.

Ο Κρόιφ έχτισε την ομάδα με διεθνή αστέρια του παγκόσμιου αθλητισμού, όπως ο Βραζιλιάνος Ρομάριο, ο Δανός Μίκαελ Λάουντρουπ, ο Βούλγαρος Κρίστο Στόιτσκοφ, ο συμπατριώτης του (Ολλανδός) Ρόναλντ Κούμαν, αλλά και οι Ισπανοί Πέπ Γκουαρδιόλα, Άντονι Θουμπιθαρέτα και Χοσέ Μαρί Μπακέρο.

Τόσο ο Στόιτσκοφ όσο και ο Ρομάριο αποτελούσαν έναν… εφιάλτη για κάθε προπονητή που φιλοδοξούσε να επιβάλλει την εξουσία του στα αποδυτήρια και στην ομάδα. Ο Κρόιφ τότε έπρεπε συχνά τις πρώτες ημέρες να καταφεύγει σε «επιδείξεις» ώστε να αποδεικνύει και να υπενθυμίζει ποιος ήταν ως παίκτης αλλά το ότι ήταν ένας εκ των κορυφαίων της ιστορίας.

90s Football on Twitter: "Romario, Hristo Stoichkov and Johan Cruyff.… "

Μια μέρα, ο Ρομάριο και ο Στόιτσκοφ διαφωνούσαν για το ποιος ήταν καλύτερος παίκτης στην ομάδα και κατ’ επέκταση το «αφεντικό». Ο Κρόιφ φυσικά παρενέβη και τους κατέστησε σαφές πως αυτός είναι ο υπεύθυνος της ομάδας, άρα και το αφεντικό αυτής.

Οι δύο σταρ της Μπαρτσελόνα το… διακωμώδησαν λέγοντας πως ήταν ξεπερασμένος, πως είχε μεγαλώσει και πως πλέον δεν είχε κάτι να τους πει. Τότε ο Κρόιφ προτίμησε να μιλήσουν οι πράξεις από τα λόγια…

Τους έβαλε… ένα τεστ. Τους είπε, ο καθένας να σουτάρει δέκα μπάλες από την άκρη της μεγάλης περιοχής πάνω στο οριζόντιο δοκάρι. Αυτός που θα είχε τα περισσότερα χτυπήματα πάνω στο δοκάρι θα είχε τον τίτλο του καλύτερου της ομάδας.

Όλη η ομάδα είχε μείνει άναυδη και περίμενε τον διαγωνισμό μεταξύ του Στόιτσκοφ και του Ρομάριο. Μπορείτε να το διανοηθείτε; Ο Στόιτσκοφ ξεκίνησε… Χτύπησε το δοκάρι μόλις 2 φορές. Σειρά πήρε ο Ρομάριο που σούταρε την μπάλα στο δοκάρι τρεις φορές. Ο Βραζιλιάνος πανηγύριζε όπως ήταν φυσικό και ανακήρυσσε τον εαυτό του ως τον καλύτερο.

Εν μέσω έκστασης είδε τον Κρόιφ να αρπάζει την μπάλα και να τη στήνει στην άκρη της μεγάλης περιοχής.

Ο Ολλανδός χτύπησε το δοκάρι με τη μπάλα έξι φορές οπότε γύρισε στους άλλους δύο και τους είπε να βγάλουν τον σκασμό και να ακούσουν τις οδηγίες του.

Οι δύο σταρ της Μπαρτσελόνα, μόλις συνήλθαν από το «σοκ» και τον εξευτελισμό που τους είχε βρει, χαμογέλασαν και ξεκίνησαν τις δικαιολογίες. Έλεγαν πως ο Κρόιφ ήταν απλά τυχερός, πως οι ίδιοι δεν βρίσκονταν σε καλή ημέρα κτλ. Ο Κρόιφ αφού βαρέθηκε να ακούει τις δικαιολογίες τους, τους γύρισε την πλάτη και απευθείας σούταρε μία μπάλα με το… αριστερό του πόδι. Και αυτή χτύπησε πάνω στο δοκάρι αφήνοντας όλη την ομάδα με το στόμα ανοικτό και τους παίκτες του να τον κοιτούν με δέος.

Χρόνια αργότερα, ο Γιόχαν Κρόιφ είχε παραδεχτεί πως το τελευταίο σουτ με το αριστερό ήταν όντως τυχερό. Αλλά μόνο το τελευταίο…