O Γιόνας Γκουτιέρες έμεινε στην ιστορία για λόγους εκτός ποδοσφαίρου. Επείδη κέρδισε τον θάνατο!

Θα άξιζε κάλλιστα ένα αφιέρωμα μόνο για την αθλητική του σταδιοδρομία. Και τα επιτεύγματά του σε Αργεντινή, Ισπανία και Αγγλία. Τα οποία θα ικανοποιούσαν τον οποιοδήποτε επαγγελματία του χώρου.

Το οτι νίκησε όμως δύο φορές τον θάνατο, σκόραρε για να κρατήσει την ομάδα του στην κατηγορία τον έκανε τον «υπερήρωα» μικρών και μεγάλων!

Ο Γιόνας Γκουτιέρες αγωνιζόταν κάποτε σε τόσο υψηλό επίπεδο, που το όνομά του δεν ακουγόταν «ανέκδοτο» δίπλα σε μεγαθήρια.

Δεν μπορεί να είναι σύμπτωση πως δύο εκ των κορυφαίων παικτών όλων των εποχών αποθέωναν τον Γιόνας. Αυτός ο άνθρωπος ξεκάθαρα είχε κάτι το ξεχωριστό, κάτι το μαγικό. Αυτό πρώτη το κατάλαβε η Velez Sarsfield, που τον μεγάλωσε στις ακαδημίες της από 16 ετών και αυτός της το ξεπλήρωσε λίγο πριν αποχωρήσει για την Ευρώπη το 2005, φέρνοντάς την τον πρώτο τίτλο (Clausura) μετά από μία δεκαετία.

Η πρώτη επαφή με τον Καρκίνο

Ένα τάκλιν από τον Μπακαρί Σανιά στο φινάλε της σεζόν 2012-2013 ήταν η αρχή μιας περιπέτειας. Η οποία θα αποτελούσε για τα επόμενα δύο χρόνια το μεγαλύτερο μάθημα ζωής στον Γιόνας Γκουτιέρεζ αλλά και σε ολόκληρη την ποδοσφαιρική υφήλιο. Οι αφόρητοι πόνοι που ένιωθε για μέρες ο ποδοσφαιριστής της Νιούκαστλ, ανάγκασαν το ιατρικό επιτελείο του συλλόγου να υποβάλει τον Αργεντινό σε εξετάσεις. Ο υπέρηχος έδειξε αυτό που δεν φανταζόταν κανείς. Καρκίνο στα γεννητικά όργανα.

Η επιστροφή και η μετάσταση

Ένα μήνα μετά την επέμβαση ήταν σε θέση να επιστρέψει στη δράση. Ολα είχαν κυλήσει θετικά όμως η πόρτα της ομάδας του ήταν κλειστή. Η Νιούκαστλ τον έδωσε δανεικό τον Ιανουάριο του 2014 στη Νόριτς, ολοκληρώνοντας τη σεζόν στα «καναρίνια». Κατά τη διάρκεια των ολιγοήμερων διακοπών του όμως, ήρθε το δεύτερο χτύπημα. Ο καρκίνος είχε κάνει μετάσταση στους λεμφαδένες. Ο Γκουτιέρες έχασε ξανά τη γη κάτω από τα πόδια του. Η κατάσταση αυτή τη φορά ήταν ακόμη πιο σοβαρή.

Η εισαγωγή στο νοσοκομείο ήταν άμεση. Μετά από πολύηνη μάχη, τις αλλεπάλληλες χημειοθεραπείες κατά τη διάρκεια των οποίων έχασε όλα του τα μαλλιά, πολλά κιλά αλλά όχι την πίστη του ότι θα τα καταφέρει, πήρε εξιτήριο. Στις 3 Νοεμβρίου του 2014, στεκόταν στο σπί του, νικητής και ήταν έτοιμος να γευτεί τη χαρά της ζωής ξανά.