Η Βαλένθια ακόμα και εάν ακολουθούσε αυτό που λέει ο λαός ότι το καλό πράγμα αργεί να γίνει, θα το είχε τελειώσει. Αλλά 14 χρόνια και ακόμα τίποτα. Επειδή η ιστορία μας έχει φίδια, ας δούμε τι ακριβώς παίζει με το γήπεδο φάντασμα της Βαλένθια, όπως το παρουσιάζει το δημοσίευμα του contra.

Δώδεκα χρόνια συμπληρώθηκαν από την 25η Φεβρουαρίου 2009, όταν -ανεπισήμως- διακόπηκαν οι εργασίες της κατασκευής του ‘Νόου Μεστάγια’, δηλαδή του καινούργιου γηπέδου της Βαλένθια. Δώδεκα χρόνια μετά, ο πρόεδρος του συλλόγου, Ανίλ Μέρθι, ταξίδεψε εσπευσμένα στη Σιγκαπούρη για να συναντηθεί με τον ιδιοκτήτη, Πίτερ Λιμ, αφού το πρότζεκτ του νέου γηπέδου κινδυνεύει. Οι 4 εργάτες που κάθε μέρα πηγαίνουν στο εργοτάξιο δεν πρόλαβαν να το χτίσουν εγκαίρως…

Όλα άρχισαν στα τέλη της δεκαετίας του ’90, όταν η εντυπωσιακή Βαλένθια ανταγωνίστηκε, έστω και παροδικά, τις μεγάλες ομάδες της Ευρώπης. Το στάτους της ανέβηκε και το ‘Μεστάγια’ των 48.600 καθισμάτων που χτίστηκε το 1923 δεν τη χωρούσε.

Τα πλάνα για το νέο γήπεδο παρουσιάστηκαν τον Νοέμβριο του 2006. Θα ήταν ένα γήπεδο 75.000 θέσεων, σύγχρονο για την εποχή, το οποίο θα στέγαζε τον σύλλογο από το καλοκαίρι του 2009. Οι εργασίες άρχισαν τον Αύγουστο του 2007 και το συνολικό κόστος υπολογιζόταν σε 344.000.000 ευρώ. Περίπου 1,5 χρόνο αργότερα οι εργασίες σταμάτησαν, αφού οι ‘νυχτερίδες’ αδυνατούσαν να πληρώσουν τις κατασκευάστριες εταιρίες ‘Bertolín’ και ‘FCC’.

Η Βαλένθια είχε συνολικά χρέη ύψους 547.000.000, εκ των οποίων τα 50.000.000 αφορούσαν στις κατασκευαστικές. Οι εργασίες διακόπηκαν από μέρους τους, μέχρι να εξοφληθούν, κάτι που δεν έγινε ποτέ. Το πλάνο άλλαξε και ο σύλλογος έψαχνε αγοραστή για την έδρα του, ώστε να βρει πόρους και να χρηματοδοτήσει τη συνέχιση των έργων. Η οικονομική κρίση που έπληξε τον πλανήτη εκείνη την εποχή είχε ιδιαίτερο αντίκτυπο στο real estate στην Ισπανία. Ουδείς εμφανίστηκε, τουλάχιστον στα ποσά που ζητούσε η ομάδα.

Παρ’ όλα αυτά, βάσει ισπανικής νομοθεσίας, δεν επιτρεπόταν να μην γίνονται εργασίες σε ένα τέτοιο εργοτάξιο, ειδάλλως ελλόχευε βαρύ πρόστιμο στον υπεύθυνο, ήτοι στη Βαλένθια, η οποία δεν θα άντεχε κι αυτό το οικονομικό βάρος. Ως εκ τούτου, προσέλαβε 4 εργάτες, ώστε να πηγαίνουν κάθε πρωί και να παριστάνουν ότι δουλεύουν, σε περίπτωση επιθεώρησης. Σε ένα 12όροφο κτίσμα. Σε ένα εργοτάξιο 89.000 τετραγωνικών μέτρων. Τέσσερις εργάτες…

Η αλλαγή πλάνων και η συμφωνία που ακυρώθηκε

Χουάν Μπαουτίστα Σολέρ (2007): “75.000 θεατές, στίβος, ατσάλινο στέγαστρο που σκεπάζει το 100% του γηπέδου”
Η Βαλένθια χτίζει γήπεδο 344.000.000 ευρώ εδώ και 12 χρόνια με 4 εργάτες

Μανουέλ Γιορέντε (2012): “Στέγη από μπλε γυαλί, χωρίς την πολυτέλεια του προηγούμενου πρότζεκτ”
Η Βαλένθια χτίζει γήπεδο 344.000.000 ευρώ εδώ και 12 χρόνια με 4 εργάτες

Αμαντέο Σάλβο (2013): “Χωρητικότητα 61.500 θεατές, στέγη από αλουμίνιο, χωρίς πάρκινγκ”
Η Βαλένθια χτίζει γήπεδο 344.000.000 ευρώ εδώ και 12 χρόνια με 4 εργάτες

Ανίλ Μέρθι (2017): “Χωρητικότητα 55.000 θεατές, στέγη από ύφασμα που καλύπτει το 75%, μείωση κόστους”
Τα χρόνια πέρασαν, οι πρόεδροι της Βαλένθια άλλαζαν και μαζί άλλαζε και το πρότζεκτ του νέου γηπέδου, με στόχο την εξοικονόμηση πόρων. Από το φουτουριστικό σχέδιο με το περίβλημα από ατσάλι και το εσωτερικό από ξύλο, φτάσαμε στο 2017 και τη νυν ιδιοκτησία της ομάδας, η οποία κάνει λόγο για υφασμάτινο στέγαστρο.

Όταν η κατάσταση στην κτηματομεσιτική αγορά βελτιώθηκε, η Βαλένθια έμοιαζε να κατορθώνει να πουλήσει την έδρα της στην εταιρία ADU Mediterráneo, η οποία θα χρησιμοποιούσε το οικόπεδο για να χτίσει ουρανοξύστες και πολυκατοικίες προς ενοικίαση.

Η Βαλένθια χτίζει γήπεδο 344.000.000 ευρώ εδώ και 12 χρόνια με 4 εργάτες

Οι δύο πλευρές ήρθαν σε συμφωνία τον Μάιο του 2019, με το deal να φέρει καταληκτική ημερομηνία για την ολοκλήρωσή του την 31η Μαρτίου του 2020. Ο υποψήφιος αγοραστής απέτυχε να βρει τα 113.000.000 για το deal, επικαλούμενος τα προβλήματα που προέκυψαν από την πανδημία του κορονοϊού, με συνέπεια να αλλάξουν όλα τα δεδομένα.

Πλέον, η ADU δεν είναι αποκλειστικός υποψήφιος και η Βαλένθια μπορεί να ακούσει προτάσεις και από άλλους ενδιαφερόμενους. Πριν δώσει τα χέρια με την ADU, η Βαλένθια υποστήριζε ότι υπήρχαν τουλάχιστον 20 εταιρίες που ενδιαφέρονταν για το γήπεδο. Τώρα το ενδιαφέρον είναι υποτονικό και φυσικά η τιμή πεσμένη.

Η πίεση από τον δήμο και η ανάκληση άδειας

Για 12 χρόνια, ο ‘λευκός ελέφαντας’ στο κέντρο της πόλης αποτελεί ένα έκτρωμα που έχει ενοχλήσει την τοπική κοινωνία. Ο δήμος δεν μπορεί να παρέμβει στην πώληση του ‘Μεστάγια’, όμως μπορεί να ασκήσει πιέσεις για την ολοκλήρωση της κατασκευής της νέας έδρας της Βαλένθια και αυτό πράττει τα τελευταία χρόνια. Στην αρχή της εβδομάδας δόθηκε νέο τελεσίγραφο στον ισπανικό σύλλογο, που κινητοποίησε τον Μέρθι.

Το ταξίδι στη Σιγκαπούρη δεν πραγματοποιείται εξαιτίας του γηπέδου, σύμφωνα με τον σύλλογο, όμως είναι βέβαιο ότι μεγάλο μέρος των συζητήσεων του Μέρθι με τον Λιμ θα αφορά αυτό το ζήτημα.

Τη Δευτέρα, ο δήμαρχος της Βαλένθια, Τζουάν Ριμπό, ύψωσε τους τόνους σχετικά με την απουσία εξελίξεων για το ‘Νόου Μεστάγια’, από τη συνάντηση που είχε με τους ανθρώπους της ομάδας τον περασμένο Σεπτέμβριο. Ακολούθησε η αντιδήμαρχος Σάντρα Γκόμεθ, η οποία έγραψε στο twitter, σχολιάζοντας ένα σχετικό θέμα της ‘El Mundo’:

“Το ‘Νόου Μεστάγια’ δεν μπορεί να μείνει αιωνίως χωρίς εργασίες. Θέλουμε να βοηθήσουμε, αλλά η Βαλένθια πρέπει να δείξει ξεκάθαρη θέληση να επανεκκινήσει το έργο. Η έσχατη επιλογή που έχουμε είναι να αιτηθούμε την ανάκληση των αδειών”.

Η άδεια στην οποία αναφέρεται, η Actuación Territorial Estratégica, υποχρεώνει τη Βαλένθια να έχει ολοκληρώσει την κατασκευή του γηπέδου μέχρι μία συγκεκριμένη ημερομηνία. Με την αρωγή του δήμου δίνεται εδώ και χρόνια παράταση. Η πιο πρόσφατη καταληκτική ημερομηνία είναι ο Μάιος του 2021, ωστόσο με τα υπάρχοντα δεδομένα, οι εργασίες δεν προλαβαίνουν να ολοκληρωθούν πριν από το 2022.

Αν ανακληθεί η άδεια, ο σύλλογος θα χάσει 40.000 τετραγωνικά μέτρα από την έκταση, κάτι που θα σημάνει αρχική απώλεια 15.300.000, λόγω των εργασιών που πρέπει να γίνουν για να επιστραφεί αυτό το κομμάτι γης. Η πρόβλεψη αυτή, μάλιστα, έχει γίνει στον ισολογισμό του 2019-2020, κάτι που σημαίνει ότι ο σύλλογος περιμένει μια τέτοια έκβαση στην υπόθεση. Η βασική συνθήκη δεν αλλάζει: η Βαλένθια είχε ένα γήπεδο που δεν μπορεί να πουλήσει και ένα γήπεδο που δεν μπορεί να χτίσει.