Ο Γουίλιαμ Άρθουρ Μπίλι Μισκ είχε μια θανατηφόρα ασθένεια, όμως αυτό δεν τον έβαλε κάτω, αλλά συνέχισε την καριέρα του στην πυγμαχία.

Γεννημένος στις 12 Απριλίου του 1894, έμεινε στην ιστορία ως εκ των κορυφαίων πυγμάχων, όπως και της εποχής του. Στα 24 του χρόνια έμαθε πως είχε μια ανίατη νεφρική διαταραχή, με τους γιατρούς να του δίνουν περίπου πέντε χρόνια ζωής. Είχε τη νόσο του Μπράιτ, μια μορφή νεφρικής ανεπάρκειας που δε δείχνει οίκτο.

Η θλίψη κι η απελπισία του, τον οδήγησαν να ασχοληθεί με μια επιχείρηση αυτοκινήτων. Όμως, αυτή δεν πήγε καλά και πτώχευσε, με τον ίδιο να χάνει 100.000 δολάρια!

Για να βάλει ξανά τα χρήματα αυτά στην τσέπη του, μία λύση υπήρχε. Να επιστρέψει στα ρινγκ, μολονότι ήταν άρρωστος. Έπαιξε 30 αγώνες παρόλα αυτά, με αυταπάρνηση. Άλλωστε, είχε και τρία παιδιά να θρέψει, μόλις στα 24 του χρόνια.

Τα τελευταία Χριστούγεννα του Γουίλιαμ Άρθουρ Μπίλι Μισκ!

Λόγω της ασθένειας, η απόσυρσή του από την ενεργό δράση είχε ως αποτέλεσμα να πεινάσει η οικογένειά του. Όταν συνειδητοποίησε πως αυτά θα ήταν τα τελευταία του Χριστούγεννα, σκέφτηκε πως έπρεπε να δώσει ακόμη έναν αγώνα, ώστε να εξοικονομήσει χρήματα και να αγοράσει δώρα στα παιδιά του.

Τηλεφώνησε στον ατζέντη του, Τζακ Ρέντι, ζητώντας του έναν τελευταίο αγώνα. Ο μάνατζερ αρνήθηκε φυσικά, λέγοντάς του πως στην κατάσταση που βρισκόταν, θα σκοτωνόταν. Η απάντηση του Γουίλιαμ Άρθουρ Μπίλι Μισκ αφοπλιστική. «Ποια η διαφορά; Είναι καλύτερο από το να περιμένω σε μια κουνιστή καρέκλα;».

Στις 7 Νοέμβρη του 1923 θα γινόταν ο αγώνας, με αντίπαλο τον Μπιλ Μπρέναν, τον παγκόσμιο πρωταθλητή. Ο Γουίλιαμ Άρθουρ Μπίλι Μισκ περίμενε καρτερικά. Εν τέλει, στον τέταρτο γύρο έριξε νοκ-άουτ τον αντίπαλό του, και φυσικά αποθεώθηκε!

Με τα χρήματα αυτά αγόρασε έπιπλα για να γεμίσει το άδειο σπίτι με την οικογένειά του. Αγόρασε ένα πιάνο στη σύζυγό του και παιχνίδια για τα παιδιά. Επιπλέον, άφησε και χρήματα για το μέλλον τους.

Γιόρτασαν τα Χριστούγεννα, ενώ την Πρωτοχρονιά «έφυγε»!

Ο Μπίλι πέρασε μαζί με την οικογένειά του χαρούμενα Χριστούγεννα, όμως κατά τη διάρκεια των εορτών, η κατάσταση επιδεινώθηκε. Εν τέλει, το πρωί της Πρωτοχρονιάς (1 Ιανουαρίου 1924) πέθανε σε ηλικία 29 ετών.

Ο ίδιος ολοκλήρωσε την καριέρα του με ένα επίσημο ρεκόρ 72 νικών, με 33 νοκ-άουτ, 15 ισοπαλίες και 13 ήττες. Το 2010 μάλιστα, πέρασε στο πάνθεον, μπαίνοντας στο Hall Of Fame.