Αχόρταγος -και ακούραστος- δείχνει ο Ντάνι Άλβες για τίτλους. “Αχόρταγος” διότι ήδη πρόκειται για τον πλέον πολυνίκη ποδοσφιαριστή όλων των εποχών: 43 τρόπαια μετράει ο Βραζιλιάνος, που συγκαταλέγεται σίγουρα μεταξύ των κορυφαίων δεξιών μπακ στην ιστορία του ποδοσφαίρου.

Κι όμως. Ακόμη του λείπουν δύο από τη συλλογή του. Κι αν χρειαστεί να φτάσει και 40 χρονών μέσα στα γήπεδα για να τους κατακτήσει, θα το κάνει.

Στις 6 Μαίου, ο κατά κόσμον Ντάνι Άλβες ντα Σίλβα έκλεισε τα 38. Αλλά ακόμη αγωνίζεται σε κορυφαίο επίπεδο -στη Σάο Πάολο της πατρίδας του. Συγχρόνως, θα ηγηθεί σε λίγες μέρες της  Εθνικής Βραζιλίας στους Ολυμπιακούς του Τόκιο. Κι αυτός, είναι ο ένας τίτλος που δεν έχει πάρει στη μυθική καριέρα του.

Το χρυσό στους Ολυμπιακούς του Τόκιο

Θέλει πολύ ένα χρυσό ολυμπιακό μετάλλιο για την τροπαιοθήκη του, που μετράει, μεταξύ άλλων -κρατηθείτε: τρία Τσάμπιονς Λιγκ, δύο Κύπελλα ΟΥΕΦΑ, τέσερα ευρωπαϊκά Σούπερ Καπ και 34 ακόμη πρωταθλήματα, Κύπελλα, Κόπα Αμέρικα  κ.λπ.

Βλέπετε να λείπει κάτι -εκτός από το χρυσό Ολυμπιακό μετάλλιο που λέγαμε; Ναι. Έχετε δίκιο. Λείπει, φυσικά, ένα Μουντιάλ. Και αυτός είναι ο δεύτερος τίτλος που “καίει” τον σούπερ-Ντάνι και δε θα ησυχάσει μέχρι να τον πάρει.

Και, βέβαια, ένα Μουντιάλ, ρε παιδιά!

Ο Άλβες είναι αποφασισμένος να κρατηθεί σε φόρμα και να δώσει το “παρών” με τη Σελεσάο του χρόνου το Νοέμβριο στο Κατάρ. Οτι δεν είναι στην ακμή του, το γνωρίζει φυσικά και ο ίδιος. Είναι ωστόσο υπόδειγμα αθλητή και γενημμένος νικητής κι αυτές είναι δύο αρετές που κάθε προπονητής -αλλά και φίλαθλος- αναγνωρίζει και εκτιμά.

Γι’ αυτό και, απ’ όπου κι αν πέρασε, Σεβίλλη, Μπαρτσελόνα, Γιουβέντους, Παρί Σεν Ζερμέν, άφησε τις καλύτερες αναμνήσεις: αγωνιστικά και ως χαρακτήρας.

“Ηγέτης και νικητής”

Ο μόλις κατά 3 χρόνια μεγαλύτερός του Αντρέ Ζαρντίνε θα είναι ο προπονητής του στο Τόκιο:  «Είναι ηγέτης, είναι νικητής και έχει τον αμέριστο σεβασμό όλων των Βραζιλιάνων παικτών”, λέει για τον Ντάνι. “Αποτελεί φωτεινό παράδειγμα για την νέα γενιά παικτών που έχουμε”.

Δεν έχει καθόλου άδικο. Και γι’ αυτό, άσχετα με τις προτιμήσεις του καθενός, κάθε υγιής φίλος του ποδοσφαίρου το παραδέχεται: είναι κρίμα για ένα τέτοιο παίκτη να μείνει μ’ ένα τέτοιο… παράπονο, δε συμφωνείτε; Ας τα πάρει, να τελειώνουμε.